ماه من

پلنگ دیگران ❌ گربه ی خودم ✅ توسط مهدیه | محمود یوسفی | دوشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۱۲ | 7:40 عاشقی هستم که نامم را به نان نفروختمقهر پیران را به ناز صد جوان نفروختممثل بعضی ها برای عشق کم نگذاشتممثل بعضی ها محبت را گران نفروختمآب و نانِ خشکِ بزمِ دوستانم را به اینسفره های رنگ رنگ دشمنان نفروختمگرچه با کفتارها در یک قفس بودم ولیشیر ماندم هیبتم را بدون هزینه نفروختممرغ باغ ما شرف دارد به غاز دیگرانمرغ باغم را به غاز دیگران نفروختماسمانی کوچکم میخواست این دنیا ولیمن شکوهم را به نرخ این دکان نفروختمآه ایر...

جز اینجا هیچ جا آرامشی در من نمیگیردکبوترزاده جایی جز حرم مامن نمیگیردتو دریایی و دریا با غباری گِل نخواهد شدتو آن عطری که هرگز بوی پیراهن نمیگیردکنار خویش بنشانم، گدایت تکهنانش رازمانی که رفیقش هست از دشمن نمیگیردمگر نه اینکه دوری دوستی میآوَرَد ای ماه!؟دلم قرص است این دوری تو را از من نمیگیردتو سرسنگین مشو با من که مدتهاست در عالَمسرِ تنهاییام را کوه بر دامن نمیگیردسری آوردهام تا پای تو پایین بیاندازمکه دوشِ خستهام این بار را گردن نمیگیردتویی شمسالشموس و با وجودت چشم مولاناسراغ شمع را در خانهی روشن نمیگیردکنار پنجرهفولاد هر بار امتحان کردمنَفَس پیش تو حتی لحظهی مردن نمیگیرد#حسین_زحمتکش بخوانید...

کوه با دیدنِ چشمانِ تو ، وا خواهد رفترود چون ریخت به دریا، به فنا خواهد رفتهرکه رقصیده بسازِتو خرابت شده استبه سرِ ماکه خرابیم چه ها خواهد رفت؟دل از این خلق مسوزان که به فریاد آیندداد، دودیست که روزی به هوا خواهد رفتاینچنینی که به گیسوی تو سرگرم شدمشک ندارم که نمازم به قضا خواهد رفتدر پِیِ پُرسش بی پاسخ این خلق مباشگله هر روز به دنبال چرا خواهد رفت!به هدف نیست، هر اندازه که ماهر باشیعشق تیریست که آخر به خطا خواهد رفت#حسین_زحمتکش بخوانید...

نه آمدی که بمانی، نه رفتی از یادمتو آرزوی منی آرزوی بر بادممن از خدا گله مندم فقط چرا نشنید؟نه خواهشم نه دعایم نه بغض و فریادمندیدم این همه سال از تو شور شیرینمبه رغمِ تلخی خُلقت هنوز فرهادمچرا به سیبِ فریبت دل از جهان نَکَنَم؟که ارث بردهام این شیوه را من از آدمخوشم که عشقِ تو رسوای شهر کرده مراغمت مباد اگر از چشم خلق افتادمرسیده بی تو به من هر غمی خیالی نیستهمین که بیخبر از حال زارمی شادممن از دو چشم سیاهت که بگذریم و نشدز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادم...! #سیدتقی_سیدی بخوانید...

غزل گفتم مبادا یک نفر هم بی خبر باشد که خواهان تو باید ، بی گمان ، مرد خطر باشد ببین ، نام تو را در شعر هایم منتشر کردم نباید تا ابد احساس، مفقودالاثر باشد نه تنها بار غم را دوست دارم ، شانه ی من هم دلش میخواهد آن «بامی که برفش بیشتر ...» باشدنمیخواهم که عشق از ریشه هایم دست بردارد چه عیبی تک درختی از رفیقانِ تبر باشد ؟چنان بی تاب تحسین تو هستم بعد هر شعرمکه دختر بچه ای مشتاق لبخند پدر باشد بخوانید...

از سحر عطر دل انگیز تو پیچیده به شهرباز دیشب چه کسی خواب تو را دیده به شهرًدیدم از پنجره خانه هوا طوفانیستبار دیگر نکند بال تو ساییده به شهرًرود اروند خبر داده به کارون که نترسدلبر ماست گمانم که خرامیده به شهرًمصلحت نیست هوا عطر تو را حفظ کندشاهدم ابر سیاهیست که باریده به شهرًشاهدم این همه نخلاند که ایمان دارندهیچ کس مثل تو آن روز نجنگیده به شهرًهمچنان هستی و میجنگی خود میدانیدشمنت دوخته از روی هوس دیده به شهرًمثل طفلی که بچسبد به پدر وقت خطرشهر چسبیده به تو، خون تو پاشیده به شهر%%%%%متن آهنگ محاصره از محمد معتمدی بخوانید...

آمد به مزار من و خوشنود ترین بودپس وعده ی دیدار که میگفت، همین بود! از دشت گذر کرد خرامان و خرامانصیاد، فراوان و فراوان به کمین بوداز جانب خود راندن و بر خاک نشاندنپاداش دعای منِ سجاده نشین بودزاهد، به نگاهی دل و دین باختی آخرای وای اگر آخر تقوای تو این بودکم سرزنشت میکنم ای دل که به هرحالتقدیر تو در مسئله ی عشق همین بود  بخوانید...

آبان هوایش غرق دلتنگی ست عطرِ تو را در مشت خود داردفهمیده خیلی دوستت دارمهی پشتِ هم با عشق میباردآبان از اول هم مردد بودعطر تو را جاری کند یا نه؟ می خواست لبریزت شوم امااینگونه باران گرد ...

همه غصه ی من همینه که تودلت مثل موهات محجوب نیستتو خوبی تو خوبی تو خوبی ولیمنو دوست داری و این خوب نیستاز امشب اگه باز خوابت نبردصدای سکوت منو گوش کندو تا راه داری یکیشو بروفراموش کن یا.... فراموش کن...

هی فکر میکنم که چگونه؟ چرا؟ چطور؟من سالهاست گریه نکردم. شما چطور؟!من سالهاست عاشق چشمی نبوده امحالا ببین من ِِ پر مدعا چطور...برگشتم از غرورم و با چشم های خیسساکت نشسته ام که ببینم تو را چطور...معنا کنم الهه ی تلقین به شاعران،شیطان که نیستی به گمانم، خدا چطور؟هی فکر میکنم که چه شد عاشقت شدم...هی فکر میکنم که چرا؟ کی؟ کجا؟ چطور؟«این شعر رو به خاطر این که همه بیت هاشو باید با هم بخونی خیلی دوست دارم خیلی خوشم اومد»...

دل من عشق بتان دارد دوستدشمن خویش به جان دارد دوست این چه سری(تشدید داره)است که سوداگر عشق عوض سود زیان دارد دوست وقت کردم کاملشو میذارم دوست شد دشمن جانم یا رب ؟! یا دلم دشمن جان دارد دوست؟؟ ...

مرا به خلسه می برد ، حضور ناگهانی ات سلامو حال پرسی و شروع خوش زبانی ات فقط نه کوچه باغ ما ، فقط نه اینکه این محل احاطه کرده شهر را شعاع مهربانی ات دوباره عهد می کنی که نشکنی دل مرا چه وعده ها که میدهی به رغم ناتوانی ات جواب کن به جز مرا ، صدا بزن شبی مرا و جای تازه باز کن میان زندگانی ات بیا فقط خبر بده مرا قبول کرده ای سپس ببر سر مرا ، به جای مژدگانی ات...

کنار اشنایی تو اشیانه میکنم فضای اشیانه را پر از ترانه میکنم کسی سوال میکند به خاطر چه زنده ای ؟! و من برای زندگی تو را بهانه میکنم تک تک شما دوستان هم اندیش برام عزیز هستید . خدا برا خونواده تون حفظتون کنه + نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت19:26 توسطمهدیه | ...

نیمی از جان مرا بردی محبت داشتی نیم باقیمانده هم هر وقت فرصت داشتی بر زمین افتادم و دیدم به سویم می دوی دست یاری چیست؟ سودای غنیمت داشتی خانه ای از جنس دلتنگی بنا کردم ولی چون پرستوها به ترک خانه عادت داشتی ای که ابرویت به خونریزی کمر بسته است کاش اندکی در مهربانی نیز همّت داشتی من که خاکستر شدم اما...

می توانی که فریبم بدهی با نظری پنجه انداخته ای سوی شکار دگری اه من عاشق ان لحظه ی چشمان تو ام که پلنگانه به قربانی خود می نگری ... انچنان رد شو که اشفته کنی موی مرا ای که اسوده دل از بیشه ی من میگذری! مرهمی بهتر از این نیست که زخمم بزنی عشق ! اماده بکن خنجر بررنده تری { تشدید ندارم به جاش ر رو دوبار نوشتم } هیمه بر هیمه ی این اتش سوزنده بریز تا از ان جنگل انبوه نماند اثری نکند بوی تو را باد به هر جا ببرد خوش ندارم دل هر رهگذری را ببری { یه نکته دیگه ، همونطور که میدونید بعد از منادا ، ویرگول میاد . این اشتباهه که علامت تعجب میذارم . این جوری نوشتم که شما به صورت منادا بخونید و توضیحم برا دوستان کنکوری بود} ...

من در مقابلت زانو میزنم تو در مقابلم بنشین من چیری از درد هایم نمی گویم تو بفهم انچه را من نمی گویم خدایا تو از چشمانم شرمساری را بفهم من از نگاهت کرامتت را ... مرا ببخش و انها را به جرم ناراحت کردنم ناراحت کن...