کوه با دیدنِ چشمانِ تو ، وا خواهد رفت
رود چون ریخت به دریا، به فنا خواهد رفت
هرکه رقصیده بسازِتو خرابت شده است
به سرِ ماکه خرابیم چه ها خواهد رفت؟
دل از این خلق مسوزان که به فریاد آیند
داد، دودیست که روزی به هوا خواهد رفت
اینچنینی که به گیسوی تو سرگرم شدم
شک ندارم که نمازم به قضا خواهد رفت
در پِیِ پُرسش بی پاسخ این خلق مباش
گله هر روز به دنبال چرا خواهد رفت!
به هدف نیست، هر اندازه که ماهر باشی
عشق تیریست که آخر به خطا خواهد رفت
#حسین_زحمتکش
برچسب:
نویسنده: شیدا رضوانی