ماه من

هرچه را داشتهام ریختهام دور و برممثلا کار زیاد است و شلوغ است سرممثلا تنگِ کسی نیست دلم اصلا همخستهٔ مشغلهها هستم اگر هم پکرمچقدر این دو سه هفته نرسیدم به خودموضعم آنقدر شلخته است که گویی پسرمیوسفم رفته و درها همگی بسته شدهمن در این قصرِ دراندشت پیاش در به درمنه که دلتنگی و این مسألهها! میخواهمتکهٔ پیرهنش مانده برایش ببرملاأقل کاش که زخمی زده بودم کاریتا اگر تازگیام رفت بماند اثرمچقدر کار کشید از دل شیرازی من«پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم»باز هم بوی غذایی که دلش سوخت براممیروم باز سر کوچه فلافل بخرمباز هم بین غزل مسخرهبازی کردمتا غرورم مثلا حفظ شود خیر سرممن که بانویم و پا پیش گذارم زشت استتو هم آنقدر نیا تا که بیاید خبرم بخوانید...

جز اینجا هیچ جا آرامشی در من نمیگیردکبوترزاده جایی جز حرم مامن نمیگیردتو دریایی و دریا با غباری گِل نخواهد شدتو آن عطری که هرگز بوی پیراهن نمیگیردکنار خویش بنشانم، گدایت تکهنانش رازمانی که رفیقش هست از دشمن نمیگیردمگر نه اینکه دوری دوستی میآوَرَد ای ماه!؟دلم قرص است این دوری تو را از من نمیگیردتو سرسنگین مشو با من که مدتهاست در عالَمسرِ تنهاییام را کوه بر دامن نمیگیردسری آوردهام تا پای تو پایین بیاندازمکه دوشِ خستهام این بار را گردن نمیگیردتویی شمسالشموس و با وجودت چشم مولاناسراغ شمع را در خانهی روشن نمیگیردکنار پنجرهفولاد هر بار امتحان کردمنَفَس پیش تو حتی لحظهی مردن نمیگیرد#حسین_زحمتکش بخوانید...

پی به راز سفرم برد و چنان ابر گریستدید بازآمدنی در پیِ این رفتن نیست.همه گفتند "مرو" دیدم و نشنیدمشانمثل این بود به یک رود بگویند: بایست.مفتضح بودن از این بیش که در اول قهرفکر برگشتنم و واسطه ای نیست که نیست.در جهانِ تهی از عشق نمی مانم چوندر جهانِ تهی از عشق نمی باید زیست.دهخدا تجربه ی عشق ندارد ورنهمعنی «مرگ» و «جدایی» به یقین هر دو یکی ست.کاظم بهمنی بخوانید...

مرا به خلسه می برد ، حضور ناگهانی ات سلامو حال پرسی و شروع خوش زبانی ات فقط نه کوچه باغ ما ، فقط نه اینکه این محل احاطه کرده شهر را شعاع مهربانی ات دوباره عهد می کنی که نشکنی دل مرا چه وعده ها که میدهی به رغم ناتوانی ات جواب کن به جز مرا ، صدا بزن شبی مرا و جای تازه باز کن میان زندگانی ات بیا فقط خبر بده مرا قبول کرده ای سپس ببر سر مرا ، به جای مژدگانی ات...

دختر کوچکم ، عروسکت را زیاد در اغوش نگیر ؛ گاهگاهی ان خانه ی شنی را که میسازی خودت خراب کن... دخترکم، گاهی با همبازی ات قهر کن و به گریه ی او اهمیت نده . عادت کن و بیاموز که برگ های گل گلدانت را زیاد لمس نکنی ... ممکن است به ان عادت کنی ! تو خزان را تجربه نکرده ای ... کمی بترس ! بلندی ها را تجربه کن و پایین امدن با سرسره را !!!!! + نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت23:57 توسطمهدیه | ...

من نشستم بروی «می» بخری برگردی ، ترسم این است مسلمان شده باشی جایی ... . . . شب به شب قوچی از این دهکده کم خواهد شد ماده گرگی دل اگر از سگ چوپان ببرد . . . دنیا به وسعت قفسی تنگ می شود وقتی دلت برای کسی تنگ می شود . . . گوشه تا گوشه ی جنگل تو بخواب شیر ها خاطرشان هست که اهوی منی ... ...

وقت رفتن کاش در چشمم نمی غلتید اشک اخرین تصویر او در چشم هایم تار بود ... . نازنین یک لحظه در فکرم کمی ارام گیر ؛ خسته ام از بس نمازم را از اول خوانده ام . حتی تصور کردنش هم مرد میخواهد دنیای منهای تو .. این دنیای خالی را ... . باور نکردنی است پس از قرن ها هنوز ، چون دلبران دوره ی سعدی ، ستمگری !!! . تو در کنار خودت نیستی ، نمیدانی که در کنار تو بودن چه عالمی دارد ...