خیر سرم دوستت داشتم!!

هرچه را داشتهام ریختهام دور و برم
مثلا کار زیاد است و شلوغ است سرم

مثلا تنگِ کسی نیست دلم اصلا هم
خستهٔ مشغلهها هستم اگر هم پکرم

چقدر این دو سه هفته نرسیدم به خودم
وضعم آنقدر شلخته است که گویی پسرم

یوسفم رفته و درها همگی بسته شده
من در این قصرِ دراندشت پیاش در به درم

نه که دلتنگی و این مسألهها! میخواهم
تکهٔ پیرهنش مانده برایش ببرم

لاأقل کاش که زخمی زده بودم کاری
تا اگر تازگیام رفت بماند اثرم

چقدر کار کشید از دل شیرازی من
«پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم»

باز هم بوی غذایی که دلش سوخت برام
میروم باز سر کوچه فلافل بخرم

باز هم بین غزل مسخرهبازی کردم
تا غرورم مثلا حفظ شود خیر سرم

من که بانویم و پا پیش گذارم زشت است
تو هم آنقدر نیا تا که بیاید خبرم