دیوانه نبودی نه به اندازه کافی
هر شب ننشستی که خیالات ببافی
بی حدّی غم، شوق رسیدن به تو را برد
هرگز نشود اشک به دیدار ، تلافی !
بعد از تو نفهمید کسی حرف دلم را
من ماندم و یک سینه پر از حرف اضافی
من ماندم و یک حسرت و یک قصه ی کوتاه
من ماندم و یک خنده و یک گریه و یک آه
فرق است میان من و تو ساده بگویم
من بنده ی مضمونم و تو بند قوافی ...
برچسب:
نویسنده: شیدا رضوانی