+۱۷

به اخمت خستگی در میرود، لبخند لازم نیست

کنار سینی چای تو اصلا قند لازم نیست

همیشه دوستت دارم - به جان مادرم - اما

تو از بس سادهای خوش باوری, سوگند لازم نیست

به لطف طعم لبهای تو، شیرین میشود شعرم

غزل را با عسل می آورم ، هر چند لازم نیست

مرا دیوانه کردی و هنوز از من طلبکاری

بپوشان بافه های گیسویت را ، بند لازم نیست

«به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را؟»

عزیزم؛ بس کن ! از این بیشتر ترفند لازم نیست

فدای آن کمان های به هم پیوسته ات، هر یک

جدا دخل مرا می آورد ، پیوند لازم نیست