از کتاب «سالیان» سجاد سامانی

آرزویم بود و با خلقی بیانش کرده ام

وای بر من آرزوی دیگرانش کرده ام

نیمه جانم کرد ، اما تیر آخر را نزد

شکر می گویم که قدری مهربانش کرده ام

دوستان این روز ها از هم گریزانند و من

دشمنی دارم که در دل میهمانش کرده ام

سالیانی رفت و از دردم کسی آگاه نیست

بس که با لبخند مصنوعی نهانش کرده ام

امتحان عاشقان دوری ست اما قلب من ،

طاقت دوری ندارد ؛ امتحانش کرده ام...!