این زخم ها جز با نمک درمان نمیشد
ممکن نبود اصلا مرا از نو بسازی
تا این خرابه کاملا ویران نمیشد
*
کارش به طغیان میکشد رودی که یک سد
راه وصالش را به دریا بسته باشد
اما اگر دریا نخواهد رود خود را ؟!
اما اگر رود از دویدن خسته باشد ؟!
*
میترسم و اصلا برای تو مهم نیست
"لعنت به این دلشوره های دخترانه "
حالا کجایی با تعصب پس بگیری
بغض مرا از دیگران شانه به شانه ؟
*
دیگر حواس پرت من پیش خودم نیست
یادم نمیماند تمام حرف ها را
مادر نمیداند که دلتنگ تو هستم
وقتی نَشسته میگذارم ظرف ها را
*
از خانه بیرون میزنم در کوچه ها هم
دنبال رد پای تو دربرف هستم
گم میشوم در بین عابر های این شهر
این روزها ، یک دختر کم حرف هستم
*
هر بار بادی امد از شهر تو گفتم
شاید همین از بین موهایش گدشته
تو مثل دنیای منی ، هرچند دنیا
این روز ها از خیر " رویایش" گذشته
*
شاعر شدم تا در خیابان های این شهر
با این جنون لعنتی درگیر باشم
"اهو" همیشه در پی یک تکیه گاه است
ترجیح دادم در نبودت "شیر" باشم...
برچسب: ترجیح دادم در نبودت شیر باشم,
نویسنده: شیدا رضوانی